Herken je dat? Dat hoe meer je met Jezus wandelt, des te meer je beseft dat deze wereld eigenlijk helemaal niet ons thuis is? Alles wat je om je heen ziet, is tijdelijk! De pijn waar je in stilte om huilt is tijdelijk. De eenzaamheid. De slapeloze nachten. De afwijzing. Het onrecht. Het is allemaal tijdelijk. Zelfs de dood is tijdelijk voor wie Jezus volgen. Alleen het geestelijke is eeuwig. God is eeuwig. Ons anker is eeuwig.
Daarom probeert de vijand ons te hechten aan het tijdelijke en het zichtbare, zodat het eeuwige naar de achtergrond verdwijnt en zodat we onze positie vergeten die we in Jezus hebben. Hij wil dat we ons op de storm richten in plaats van op de rust met Jezus. Hij wil dat we ons verliezen in werk, geld, menselijke bevestiging, uiterlijkheden en zorgen. Hij wil dat we speelbal worden van de omstandigheden.
We zijn reizigers in deze gebroken wereld, terwijl er ook een hemel is die op ons wacht. Bij elke stap loopt God naast je. Hij is dichtbij. Hij is om je heen. Hij is in je. Ook wanneer je niks voelt. Ook wanneer alles stil is en de hemel van koper lijkt. Zelfs als gebeden onbeantwoord lijken en je tranen op de grond vallen. De Heer is dichtbij.
Er is iets krachtigs aan overgave. God zal je leiden, troosten, genezen, vernieuwen en vullen, maar we moeten stoppen om het alleen te dragen. Dat geldt in ieder geval voor mij. Ik ben van nature zo’n doe-het-zelver.
We raken uitgeput wanneer we het gewicht alleen proberen te dragen. We moeten juist steunen op de kracht van de Heilige Geest.
Is ons dagelijks gebed misschien een vinkje dat je moet afstrepen? Kan het zijn dat onze wekelijkse samenkomst op zondag meer een gewoonte is en daarna weer door?Maar God verlangt naar je hart! Niet naar plichtmatigheid! Routine is goed, maar niet zonder relatie! Ik betrap mezelf er ook weleens op: dan praat ik met God, terwijl mijn gedachten ergens anders zijn. Maar echt gebed vraagt tijd en rust. Gebed is geestelijke overgave. Gebed is eerlijk zijn naar jezelf en naar God.
Wanneer je ‘ziet’ tot wie je bidt, verandert je hele leven. Je spreekt dan niet in de leegte of op hoop-van-zegen. Je spreekt tot de grote Schepper. Hij die het licht en planten en de dieren maakte. Hij die de zon en de regen geeft op Zijn tijd. Bedenk dat de grote Koning naar jou luistert! Hij die je adem geeft. Hij ziet en voelt het wanneer je echt bidt. Hij vangt je tranen op en bewaart ze in een kruik. Laat gebed je Real Life zijn.
Het zou ons nederig moeten maken wanneer we echt beseffen hoe heilig, krachtig en liefdevol Hij is.
Je begint dan te begrijpen dat God nooit op zoek is naar perfectie. Hij zocht je hart, je overgave. Hij zoekt verbondenheid in de Geest. Ik hoop dat je het kent dat je gebed geen religieuze bezigheid is, maar echte intieme verbinding met God. Wanneer je die verdieping bereikt samen met de Heer, verandert alles. Je perspectief. De rust die je mag ervaren. Zelfs al is de wereld om je heen in chaos en wordt alles steeds verwarrender, kun jij staan op het fundament van de Eeuwige.
Blijf bidden! Blijf zoeken met een open hart. Ook als mensen je teleurstellen. Zelfs als het leven pijn doet. Blijf wandelen met de Heer, want op een dag zal alle pijn verdwijnen. Geen depressie meer. Geen angst meer. Alleen vrede en liefde in de nabijheid van de Heer.
Ben Hartman
